Twee handjes maïs © Jaco Klamer www.klamer-staal.nl

Twee handjes mais

Zufan Ayele woont met haar dochter Toyba Ahmed (17) in het zuidelijk Wollogebied in Ethiopië. Het gebied is, in januari 2003, getroffen door een hongersnood. Zufan is ziek, ze denkt dat ze malaria heeft, en ze liep een vervelende verkoudheid op. Zufan kreeg tien kinderen, van wie er nog twee nog in leven zijn. Haar man overleed in 1993.

Teken van leven

Zufan bezit geen beesten, ze heeft een klein stukje land om te bewerken. Dochter Toba Ahmed trouwde afgelopen jaar en is in verwachting van haar eerste kind. Haar echtgenoot vertrok na de trouwplechtigheid naar het Afar-gebied om werk te zoeken als dagloner. Toyba heeft sindsdien niets meer van haar echtgenoot gehoord. Ze wacht op een teken van leven en op het geld dat hij haar zou sturen.

Laatste oogst

Toyba woont weer bij haar moeder sinds haar schoonfamilie haar, door de droogte, niet meer kan onderhouden. Zufan is vastbesloten haar dochter te steunen, ze weet alleen niet hoe. Veel zal afhangen van de voorjaarsregens, die in april worden verwacht. Maar Zufan vreest, net als alle andere dorpsbewoners, dat die regens niet gaan vallen, want de droogte is zwaarder en ernstiger dan alle droogtes die ze eerder meemaakten.
Zufan heeft geen idee hoe ze zich staande zal houden als de regen niet komt, maar ze leeft bij de dag en gaat door met haar dagelijkse bezigheden. Van de laatste oogst legde Zufan twee handjes mais apart, die ze zorgvuldig bewaart in een van de blikken op een plank in haar hut. Zufan hoopt dat dit voorjaar de regen éindelijk zal vallen, dan kan ze haar maiskorrels zaaien en oogsten.

Lees: We bléven huilen en Vrouwen kussen dolblij de voeten van hun artsen