Nubiërs voortdurend onder vuur © Jaco Klamer www.klamer-staal.nl

“Waarom kijkt de wereld werkeloos toe?”

Dokter Tom Catena redt levens terwijl de bommen vallen

,,Ik mis mijn handen elke dag’’, zegt Daniël van twaalf. Hij hoedde een kudde geiten, op het land. Het aanzwellende gebrom van Antonov-bommenwerpers had hij niet gehoord. Pas op het allerlaatste moment drong het angstaanjagende geluid tot hem door. Hij dook achter een boom, maar het was te laat. Zijn twee handen werden door de bom verbrijzeld.

Buiten bewustzijn

In Soedan woedde jarenlang een burgeroorlog, tussen het Islamitische noorden en het christelijke zuiden, tot Zuid-Soedan in 2011 onafhankelijk werd. De Nuba’s zouden hun eigen bestuur mogen kiezen, maar dat is tot nu toe niet gebeurd. In plaats daarvan worden ze dagelijks bestookt door bommen van hun eigen regering.
Ook Hadidja van vijftien raakte zwaargewond tijdens een bombardement. Ze raakte buiten bewustzijn van de harde klap. Pas na een dikke week konden dorpsbewoners haar naar het ziekenhuis vervoeren.
De zwaargewonde Daniël en Hadidja kwamen terecht in het Mother of Mercy-ziekenhuis in Kauda, in het Nuba-gebergte in Soedan. Dokter Tom Catena redde hun leven: hij amputeerde de handen van Daniël en het been van Hadidja, en gaf haar zelfs een liter van zijn eigen bloed.

,,Hoe lang nog worden onschuldige mensen gebombardeerd en uitgehongerd”, verzucht hij.

Gevaar voor eigen leven

Veel Nuba’s ontvluchten het Nuba-gebergte, ook Hadidja ontvluchtte haar geboortegebied. De vluchtelingen wonen nu in kampen in Ethiopië en Zuid-Soedan. Toen dokter Tom Catena het gebied eens wilde verlaten, voor een korte rustperiode, versperden patiënten hem de weg: zij aan zij laten ze voor de uitgang van het ziekenhuis. ‘Je zult over ons heen moeten stappen als je weg wilt’, zeiden ze.
Dokter Tom bleef op zijn post. Terwijl de bommen vallen, opereert hij gewonden en verzorgt zieken, met gevaar voor eigen leven.

Kijk: Nubiërs voortdurend onder vuur